نیستــــــــان

کز نیــــــستان تا مرا ببریده اند / از نفیرم مرد وزن نالیده اند

تبسمي بر لب
و نيمه دلي آفتابي
اما
در دوردست هاي روح
باراني
بي امان مي بارد
و هراسي
به اندازه ي ابديت
فاصله ي
اين دوگانگي را
رنگ خاكستر مي زند ( ؟؟ )

+ نوشته شده توسط آذر بانو در دوشنبه 1387/02/23 و ساعت 6 |