|
دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد، آدمی را همواره در پی گم شده اش، ملتهبانه به هر سو می کشاند خدا، آزادی، هنر و دوست در بیان طلب بر سر راهش منتظرند تا وی کوزه ی خالی خویش را از آب کدامین چشمه پر خواهد کرد؟ دکتر علی شریعتی
+ نوشته شده توسط آذر بانو در دوشنبه 1386/12/20 و ساعت
19 |
آشنا! یعنی همخانه ی من در دیار تنهایی هم میهن من در سرزمین غربت دکتر علی شریعتی(ره) + نوشته شده توسط آذر بانو در دوشنبه 1386/12/20 و ساعت
19 |
پروردگارم، مهربان من، از دوزخ اين بهشت، رهايي ام بخش! در اينجا هر درختي مرا قامت دشنامي است و هر زمزمه اي بانگ عزايي و هر چشم اندازي سكوت گنگ و بي حاصلي، رنج زاي گسترده اي. در هراس دم مي زنم. در بي قراري زندگي مي كنم. و بهشت تو براي من بيهودگي رنگيني است. اين حوران زيبا و غلمان رعنا همچون مائده هاي ديگر براي پاسخ نيازي در من اند، اما خود من بي پاسخ مانده ام. هيچ كس، هيچ چيز در اين جا "به خود" هيچ نيست. "بودن من" بي مخاطب مانده است. من در اين بهشت، همچون تو در انبوه آفريده هاي رنگارنگت تنهايم. "تو قلب بيگانه را مي شناسي كه خود در سرزمين وجود بيگانه بوده اي"! "كسي را برايم بيافرين تا در او بيارامم"! دردم درد "بي كسي" بود دفترهاي سبز-دوزخ بهشت + نوشته شده توسط آذر بانو در یکشنبه 1386/12/05 و ساعت
22 |
|
درباره وبلاگ
خدایا : به جامعه ام بیاموز که تنها راه رسیدن به تو از همین زمین می گذرد . دکترشریعتی
از علی (ع) پرسیدند: خدا را چگونه شناختی ؟
فرمود بدان گونه که هر چه من خواستم نشد و هر چه او خواست شد.
|
